ဟင်းသီးများအတွက် စိုက်ပျိုးရေးပန်းပေါ်များနှင့် ရေလောင်းစနစ်ပေါ်များကို ဘယ်လိုကိုက်ညီအောင်လုပ်မလဲ

ဟိုင်ဒရောလစ် သ совместим်မှုကို အကဲဖြတ်ခြင်း – စီးဆင်းမှုနှုန်း၊ ဖိအားနှင့် ပွန်းစဲမှုဆုံးရှုံးမှု

သေးငယ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်စနစ်များတွင် စီးဆင်းမှုနှုန်း–ဖိအား–ပွန်းစဲမှုဆုံးရှုံးမှု သုံးမျှော်ပါ

ရေပေးသွင်းရေးစနစ်ကောင်းများအားလုံးတွင် ရေစီးဆင်းမှုပမာဏ၊ ရေကိုဖိအားပေးသည့်ဖိအားနှင့် ရေသည် ပိုက်များအတွင်း ခုခံမှုကို တွေ့ကုံးသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အကောင်းဆုံးအချိုးသုံးမှုကို ရရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဧက၁/၄ ထက်နည်းသည့် သေးငယ်သည့်ဥယျာဉ်များတွင် စနစ်တက်မှုကို စီမံရာတွင် ပိုက်များအတွင်း ရေစီးဆင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ခုခံမှုဆိုင်ရာ ဂဏန်းများကို လျစ်လျူရှုမိပါက အလွန်အမင်း ထိခိုက်နိုင်ပါသည်။ ဟေဇင်-ဝီလီယံစ် (Hazen-Williams) ကဲ့သို့သည့် ရှေးရေးသော အင်ဂျင်နီယာရေးသီအိုရီများအရ ပိုက်အရွယ်အစားကို တစ်ဝက်သို့ လျှော့ချခြင်း သို့မဟုတ် ရေစီးဆင်းမှုကို နှစ်ဆတိုးချခြင်းဖြင့် ခုခံမှုသည် အများအားဖြင့် လေးဆ တိုးပါသည်။ ရေစီးဆင်းမှုကို ပုံမှန်အတိုင်း ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ပိုမ်းများသည် မြေမျက်နှာပုံပေါ်ရှိ တောင်ထိပ်များနှင့် တောင်ကုန်းများအပေါ် ဖိအားဖေးပေးရုံသာမက ပိုက်များအတွင်းရှိ အတွင်းပိုင်းခုခံမှုကိုပါ အပိုအားဖေးပေးရပါသည်။ မိနစ်လျှင် ဂါလန် ၁၀ ပါသည့် ရေစီးဆင်းမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက PVC ပိုက်များသည် ပိုလီအီသီလီန် (polyethylene) ပိုက်များထက် ခုခံမှုကို ၃၅% ပိုများစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် စနစ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် သင့်တော်သည့် ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်ရန် အရေးကြီးပါသည်။ ဤအချက်သုံးခုသည် လက်တွေ့အရ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် နည်းလမ်းဖြင့် အပ်စ်ပ်ဆက်စပ်နေပါသည်။ အချက်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါက ဥပမါ ပိုက်အရွယ်အစားကို သေးငယ်အောင် တပ်ဆင်လိုက်ပါက စနစ်အတွင်းရှိ အချက်အလက်အားလုံးသည် အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားပါသည်။ ထို့ကြောင့် အပင်များသည် ၎င်းတို့ တပ်ဆင်ထားသည့် နေရာပေါ်မ depend ကုန်ပါသည်။

ပမ்ப்-ပைப் அமைப்புகள் பொருத்தமற்றதால் டிரிப் லைன் தோல்வி அல்லது குறைவான பாசனம் ஏற்படுவதற்கான காரணம்

ကွဲပြားသော အစိတ်အပိုင်းများကို တွေ့ဆုံစေခြင်းဖြင့် စနစ်၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ဖိအားမလ sufficiently ရှိခြင်းသည် စိုက်ပျိုးမှုများအား ရေခေါ်မှုဖြစ်စေပါသည်။ ထို့အတူ ဖိအားများလွန်ကဲစွာ များပါက အလွန်နှေးကွေးသော ရေစို့စို့စနစ် (drip lines) များကို ပြတ်စေနိုင်ပါသည်။ ပိုမိုများပါသော သွေးကြောအတွင်း ဖိအားဆုံးရှုံးမှု (friction loss) သည် ပန်ပ်မှ ဖောက်ထုတ်နိုင်သည့် ဖိအားကို ကျော်လွန်သည့်အခါ ရေစို့စို့မှ ထုတ်လွှတ်သည့် ဖိအားသည် ၁၅ psi အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပါသည်။ ဤသည်မှာ ရေစို့စို့စနစ် အသုံးပြုမှုအတွက် အနည်းဆုံးလိုအပ်သည့် ဖိအားဖြစ်ပါသည်။ အထိုးအထောက်မှုများအရ ရေလုံလေးမှုမရှိပါက မုန်လာဥစိုက်ခင်းများသည် ၃ ရက်အတွင်း အကောင်းဆုံး အသုံးချနိုင်သည့် အသုံးချနိုင်မှု၏ ၂၀ ရှိသည့် အချိန်တွင် အသုံးချနိုင်မှုကို ဆုံးရှုံးလေ့ရှိပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပန်ပ်များသည် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်အတွက် အလွန်ကြီးမားပါက ၄၀ psi ထက်ပိုမိုသော ဖိအားကို အကျယ်သေးသော ပိုက်များအတွင်း ဖောက်ထုတ်ပေးပါသည်။ ထိုအခါ ပိုက်ဆက်များသည် ပေါက်ကွဲပါသည်။ အရေးကြီးသည့် ရေများသည် ကြောင်းကြောင်းများမှ ထွက်ပေါက်ကာ ရေအားလုံး၏ ၃၀ ရှိသည့် အချိန်တွင် အသုံးမဝင်တော့ပါသည်။ စိုက်ပျိုးသူများသည် ချဉ်သော မှုန်များတွင် ဤအချက်ကို အထူးသတိပြုမှုရှိပါသည်။ ရေပေးမှုများသည် မတ်မတ်မှုမရှိပါက ပန်းများ၏ အဆုံးတွင် ပျက်စီးမှုများသည် အများအားဖြင့် ၂၅ ရှိသည့် အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါသည်။ စနစ်၏ အရွယ်အစားကို မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် ဖိအားကို ၂၀ မှ ၃၀ psi အတွင်း ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ ဤဖိအားအတွင်းတွင် အများစုသည် ရေမှုန်များကို ညီညာစွာ ဖြန့်ဖေးနိုင်ပါသည်။ ထို့အပါ စနစ်အားလုံးကို ဖိအားများဖြင့် ဖိစီးမှုများမှ ကာကွယ်နိုင်ပါသည်။

စိုက်ပျိုးရေသောင်းစက်ကို အသီးအနှံအလိုက် အရွယ်အစားသတ်မှတ်ခြင်း

အသီးအနှံအများအားဖြင့် စိုက်ပျိုးသည့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအတွက် လိုအပ်သော စီးဆင်းမှုနှုန်းနှင့် စုစုပေါင်း အများဆုံး ဖိအားကို တွက်ချက်ခြင်း

မှန်ကန်သော ပန်ပ်အရွယ်အစားကို ရှာဖွေရာတွင် အဓိကအားဖြင့် အရေးကြီးသည့် အချက်နှစ်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုအချက်များမှာ စနစ်အတွင်း ရေစီးဆင်းမှုပမာဏ (ဂါလန်/မိနစ်ဖြင့် တိုင်းတာသည့် GPM) နှင့် Total Dynamic Head (TDH) ဟုခေါ်သည့် အချက်ဖြစ်ပါသည်။ မတူညီသော သုံးစွဲမှုများအတွက် ရေလိုအပ်မှုပမာဏများ ကွဲပြားပါသည်။ သီးနှံများအနက် ချဉ်စွဲသီးများသည် အသီးအနှံများ အများကြီးထွက်လာသည့် အချိန်တွင် တစ်ပင်လျှင် မိနစ်လျှင် ဂါလန်ဝက်မှ ဂါလန်တစ်လျှင် ရေလိုအပ်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် မုန်လောင်းနှင့်ကဲ့သို့သော အရွက်များသည် ထိုပမာဏ၏ သုံးပုံတစ်ပုံမှ နှစ်ပုံတစ်ပုံအထိသာ လိုအပ်ပါသည်။ TDH သည် အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါအချက်သုံးချက်ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ရေကို မည်မျှမြင့်မှုအထိ တင်ရမည်၊ ပိုက်များ၏ အတွင်းဘက်မျက်နှာပြင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ခုခံမှုနှင့် ရေစို့ထုတ်စက်များ (drip emitters) အတွက် လိုအပ်သည့် ဖိအားပမာဏဖြစ်ပါသည်။ ဥပမောပမာအားဖြင့် အမြင့်ပိုင်းပြောင်းလဲမှု ၂၀ ပေ၊ PVC ပိုက်များ ၁၅၀ ပေ အသုံးပြုထားပြီး ယနေ့ခေတ်တွင် အသုံးများသည့် ၁၅ psi ရေစို့ထုတ်စက်များကို အသုံးပြုထားသည့် စနစ်တစ်ခုကို စဉ်းစားပါ။ ထိုစနစ်အတွက် TDH ပမာဏသည် အများအားဖြင့် ၈၅ ပေခန့် ရှိမည်ဖြစ်ပါသည်။ ရေထောက်ပံ့ရေးအသိုင်းအဝိုင်း (Irrigation Association) ၏ မကြာသေးသည့် လေ့လာမှုများအရ သုံးစွဲသူများသည် TDH ကို မှားယွင်းစွာ တွက်ချက်မှုကြောင့် သေးငယ်သော ဥယျာဉ်များအတွက် ရေထောက်ပံ့ရေးစနစ်များ၏ ၄၀% ခန့်တွင် ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း သတင်းပေးပါသည်။ အောက်ပါ အခြေခံသေးငယ်သော သုံးစွဲမှုများကို မှတ်သားထားပါ။ အများအားဖြင့် ရေကို မြင့်မှုအထိ တင်ရန် လိုအပ်သည့် ဖိအား (static lift)၊ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ဖိအားဆုံးရှုံးမှု (friction losses) နှင့် အဆုံးတွင် အသုံးပြုမှုများအတွက် လိုအပ်သည့် ဖိအား (end devices pressure requirement) တို့ကို ပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အမှုဖော်ပြချက် - ခရမ်းခွက်နှင့် ထောပတ်ရွက် — ဖိအား၊ စီးဆင်းမှုနှင့် လည်ပတ်မှုအချိန် လိုအပ်ချက်များကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

ရေလိုအပ်ချက်များနှင့်ပတ်သက်၍ ချဉ်စွာသော ချဉ်သီးနှင့် ထောပတ်သွေးသည် အလွန်ကွဲပြားပါသည်။ ချဉ်သီးအပင်များသည် ၂၄ လက်မ နက်ရှိုင်းသော အမူးများသို့ ရေစိုစွတ်စေရန် တစ်နေ့လျှင် ၁၅ မှ ၂၀ မိနစ်ကြာသော နက်ရှိုင်းသော ရေပေးမှုကို ၁၀ မှ ၁၅ psi အဖိအားဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၂၀ လုံးရှိသော ဥယျာဉ်နေရာတွင် ဤလုပ်ဆောင်ချက်အတွက် တစ်မိနစ်လျှင် ဂါလန် ၁၂ မှ ၁၅ ခုကို တည်ငြိမ်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်သော စိုက်ပျိုးရေး ပန်းကန်းများ လိုအပ်ပါသည်။ ထောပတ်သွေးအတွက်မူ အပြောင်းအလဲများစွာ ရှိပါသည်။ ဤအရွက်များသည် မျှော်လင်းသော ရေပေးမှုကို တစ်နေ့လျှင် ၃ ကြိမ် ၅ မိနစ်စီ အောက်ပါအတိုင်း ၅ မှ ၈ psi အဖိအားနိမ့်သော အဖိအားဖြင့် ပေးရန် နှစ်သက်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အမူးများသည် ၆ လက်မသာ နက်ရှိုင်းသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ ထောပတ်သွေးအတွက် တစ်မိနစ်လျှင် ဂါလန် ၈ မှ ၁၀ ခုသာ လိုအပ်သော်လည်း စုစုပေါင်း အချိန်သည် ၃၀% ခန့် ပိုများပါသည်။ ဥယျာဉ်ပုံစံများတွင် စိုက်ပျိုးသူများသည် အပင်နှစ်မျိုးစလုံးအတွက် တစ်ခုတည်းသော စနစ်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသည့်အခါ ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ချဉ်သီးအတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော စနစ်များသည် အဖိအားများလွန်ကာ ထောပတ်သွေးအမူးများကို ရေမြုပ်စေနိုင်ပါသည်။ ထောပတ်သွေးအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားသော စနစ်များမှာမူ ချဉ်သီးများအတွက် ကျန်းမာရေးနှင့် ကိုက်ညီသော ရေစီးကြောင်းကို မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေးမှုများ မေ......

စိုက်ပျိုးရေသွင်းမှုပိုက်များကို ရေသွင်းစက်အား အကောင်းဆုံးဖော်ထုတ်နိုင်ရန် ရွေးချယ်ခြင်း

ပိုက်၏ အလုံးအကွင်း၊ ပိုက်ပြုလုပ်ရာပစ္စည်းနှင့် အရှည်တို့သည် ပွန်းစားမှုဆုံးရှုံးမှုနှင့် စနစ်၏ အကောင်းဆုံးအားသွင်းမှုကို မည်သို့အကျိုးသက်ရောက်မော်သည်

ပိုက်များကို ဒီဇိုင်းထုတ်ပုံသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်၏ ရေလောင်းစနစ်တွင် ရေစီးဆင်းမှုအား အထူးသဖြင့် သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။ ပိုက်အရွယ်အစားကို စဉ်းစားရာတွင် အရေးကြီးသော အကောင်းဆုံးအချိန်နှင့် အကောင်းဆုံးအရည်အသွေးကြား အလဲအလှယ်ဖြစ်ပါသည်။ တစ်ဝက်လက်မ (၀.၅ လက်မ) အထိ အချင်းရှိသော ပိုက်များသည် တစ်လက်မအထိ အချင်းရှိသော ပိုက်များထက် ရေစီးဆင်းမှုကို အများအားဖြင့် ပိုများစွာ တားဆီးပါသည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းစံနှုန်းများအရ အခြားအားလုံး မပြောင်းလဲဘဲ ရေစီးဆင်းမှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို ၄၀ ရှိသည့် အချိန်အထိ လျော့ကျစေနိုင်ပါသည်။ ပိုက်များအတွက် အသုံးပြုမည့် ပစ္စည်းကို ရွေးချယ်ရာတွင်လည်း အရေးကြီးပါသည်။ မျောပေါက်သော PVC ပိုက်များသည် အနှောင်အဖွေးများပါသော ပိုလီအီသီလီးန် (polyethylene) ပိုက်များထက် ရေစီးဆင်းမှုကို ပိုများစွာ တားဆီးမှုနည်းပါသည်။ ဥယျာဉ်ပုံစံပြုလုပ်သူများသည် PVC ပိုက်များသို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ပန်ပ်များအတွက် အလုပ်ဖောင်းပိုများကို ၁၅ ရှိသည့် အချိန်မှ ၂၀ ရှိသည့် အချိန်အထိ လျော့ကျစေနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြပါသည်။ ပိုက်များ၏ အရှည်ကိုလည်း မမေ့သင့်ပါ။ ရှည်လျားသော ဥယျာဉ်ပိုက်များကို အသုံးပြုဖူးသူများသည် ပိုက်အရှည် ၅၀ ပေ တိုင်း စနစ်မှ ဖိအားကို လျော့ကျစေကြောင်း သိကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပန်ပ်များသည် ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးတွင် ရေစီးဆင်းမှုနှုန်းကို လိုလားသည့်အတိုင်း ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ပိုများစွာ အလုပ်လုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဤအခြေအနေကို စဉ်းစားပါ- အလှည့်အပြောင်းပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်သည့် ပန်ပူမ်းတစ်လုံးသည် ၃/၄ လက်မ PVC ပိုက် ၁၀၀ ပေ အတွင်းဖြင့် မိနစ်လျှင် ဂါလန် ၁၀ ပါးခန့် ရေကို ပို့ဆောင်သည့်အခါ ပိုက်အတွင်းရှိ သွေးကြောမှုကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် စတုရန်းလက်မလျှင် ပေါင် ၇ ပါးခန့် ဖိအားဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပါသည်။ လယ်သမားများသည် ၁ လက်မ HDPE ပိုက်သို့ ပြောင်းလဲပါက ထိုဖိအားဆုံးရှုံးမှုများသည် စတုရန်းလက်မလျှင် ပေါင် ၃ ပါးသာ ကျန်ရှိမှုဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့သော ဖိအားဆုံးရှုံးမှုလျော့နည်းမှုသည် စွမ်းအင်ချွေတာမှုတွင် အလွန်အရေးကြီးပြီး ရေပေးဝေရေးစနစ်၏ အသက်တမ်းကို ရှည်လျားစေပါသည်။ စနစ်များကို ဒီဇိုင်းရေးဆွဲသည့်အခါ ပိုကြီးသည့် ပိုက်များသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ပိုမှုန်းသည့် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခြင်းသည်လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ ထို့အပြင် ပန်ပူမ်းများသည် လိုအပ်သည်ထက် ပိုမိုအလုပ်လုပ်ရန် မလိုအပ်သည့် အတွက် စနစ်အစီအစဥ်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤအသေးစိတ်အချက်များကို မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သည့် အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းစဉ်များကို လုပ်ဆောင်ခြင်းသာမက စနစ်အပေါ် ဖိအားများမှုမရှိဘဲ ချိုးစွဲမှုများ (drip lines) မှတဆင့် ချဉ်သီးနှင့် ငရုတ်သီးကဲ့သို့သော သီးနွယ်များသို့ ရေကို တည်ငြိမ်စွာ ပေးဝေနိုင်ရန်အတွက် အရေးကြီးပါသည်။

ဥယျာဉ်အရွယ်အစားနှင့် ရေအရင်းအမြစ်အတွက် သင့်တော်သည့် စိုက်ပျိုးရေးပန်ပူမ်းအမျိုးအစားကို ရွေးချယ်ခြင်း

စိမ်ထားသည့် ပန်ပူမ်း၊ အလှည့်အပြောင်းပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်သည့် ပန်ပူမ်းနှင့် ဂျက်ပန်ပူမ်း — ၁/၄ ဧကအောက် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်များအတွက် သင့်တော်မှုနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်

စပါးခင်းအောက်ခြေ ၁/၄ ဧက အောက်ခြေမှာ အသေးစား ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းများအတွက် သင့်တော်သော ပန်ပ်မှုန်းကို ရွေးချယ်ရာတွင် အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါအချက်နှစ်ချက်ပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်- ရေအရင်းအမြစ်၏ နက်မှုအဆင့်နှင့် အသုံးပြုလိုသည့် စွမ်းအင်ပမာဏဖြစ်သည်။ ၂၅ ပေထက် ပိုမိုနက်သော ရေတွင်းများအတွက် စူပ်မ်းသော ပန်ပ်မှုန်းများကို အသုံးပြုရာတွင် အထူးကောင်းမွန်ပါသည်။ ဤပန်ပ်မှုန်းများကို ရေအတွင်းတွင် တိုက်ရိုက်ထားရှိသည့်အတွက် အသံသေးပါသည်။ အခြားပန်ပ်မှုန်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကုန်သုံးမှုလည်း နည်းပါသည်။ အိမ်နီးချင်းတွင် ရေကန်ရှိပါက သို့မဟုတ် မိုးရေကို ဘူးများတွင် စုဆောင်းထားပါက စင်ထရီဖျူဂယ် ပန်ပ်မှုန်းများကို အသုံးပြုရာတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ဤပန်ပ်မှုန်းများသည် အနက်နည်းသော စနစ်များအတွက် ရေပမာဏကို အများအားဖြင့် မြန်မြန်ထုတ်ပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ၁၅ ပေထက် ပိုမိုမြင့်သော နေရာများမှ ရေကို စုပ်ယူရာတွင် စွမ်းဆောင်ရည်မှု များစွာ ကျဆင်းသွားပါသည်။ အချို့သော စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်ချက်များအရ ဤသို့သော အခြေအနေများတွင် သတိထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ ရေအရင်းအမြစ်များသည် အလွန်နက်လေးမှု မဟုတ်သော်လည်း အလွန်နှိမ့်ပါးမှုလည်း မဟုတ်သည့် နေရာများ (ဥပမါ- မြေအောက် ၂၅ ပေမှ ၁၀၀ ပေအထိ) အတွက် ဂျက်ပန်ပ်မှုန်းများကို အသုံးပြုရာတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ဤပန်ပ်မှုန်းများသည် စုပ်ယူမှုဖြင့် ရေကို အထက်သို့ တင်ပေးသည့်အတွက် အခြားပန်ပ်မှုန်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကုန်သုံးမှု ပိုများပါသည်။ ရေစို့သော စိုက်ပျိုးရေပေးစနစ်များကို တပ်ဆင်သည့် ဥယျာဉ်သမားများသည် အသေးစား ရေထုတ်ပေးသည့် အမြှောင်များကို ပေါက်ကွဲမောင်းထုတ်မှုများမှ ကာကွယ်ရန် ၃၀ psi အောက်တွင် ဖိအားကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည့် ပန်ပ်မှုန်းများကို ရှာဖွေသင့်ပါသည်။ နေပေါ်မှ အလင်းရှိသည့် ဒေသများတွင် စိုက်ပျိုးရေပေးစနစ်များအတွက် နေစွမ်းအင်ဖြင့် အလုပ်လုပ်သည့် ပန်ပ်မှုန်းများကို အသုံးပြုပါက လျှပ်စစ်ဘေလ်များတွင် ၆၀% ခန့် စုဆောင်းနိုင်ပါသည်။ သို့သော် မိုးများသည့် ဒေသများတွင် နေရောင်မှုနည်းပါက မိုးများသည့် ရက်များတွင် စိုက်ပျိုးရေပေးစနစ်များကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ရန် ပုံမှန်လျှပ်စစ်ပန်ပ်မှုန်းများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။